Een persoonlijk verhaal over ondernemen in de horeca, waarom verzekeren vaak onderaan het lijstje staat, en wat er gebeurt als het misgaat.
Als ondernemer met een idee wil je maar één ding: dat het draait. Zo snel mogelijk open, gasten binnen, de kassa die rinkelt.
Ik ken dat gevoel. Ik ben zelf ondernemer en heb meerdere bedrijven opgebouwd. Elke keer is het hetzelfde: je investeert alles wat je hebt in je droom. In de horeca is dat een flinke som. Een professionele keuken, koelingen, een tapinstallatie, een kassasysteem en computers, meubilair, een verbouwing. Voor je het weet zit er een paar ton in je zaak, vaak met geld van de bank, van familie of uit je eigen spaarpot.
En dan komt de verzekering. Eerlijk is eerlijk: dat is voor de meeste ondernemers geen leuk onderwerp. Het is een kostenpost waar je niks van ziet. Elke maand gaat er geld af en je vraagt je af waarom je het eigenlijk betaalt. Er gebeurt toch nooit wat?
Totdat er een keer wordt ingebroken. Of totdat er op een vrijdagavond brand uitbreekt in de afzuiging. Dan staat in één klap je hele zaak stil. Je keuken is weg, je voorraad is weg, je gasten zijn weg. Maar je huur, je lonen en je lening lopen gewoon door.
Ik heb het te vaak gezien: ondernemers die door één zo'n gebeurtenis omvallen. Niet omdat ze slecht ondernemen, maar omdat ze geen verzekering hadden, omdat ze niet de juiste keuringen hadden laten doen, of omdat ze onderverzekerd waren. Drie dingen die allemaal te voorkomen zijn.
Daarom hebben we deze site gemaakt. Niet om je zoveel mogelijk polissen te verkopen, maar om te zorgen dat jouw zaak er na een tegenslag nog staat. Rotterdams eerlijk: wat je niet nodig hebt, zeggen we. Wat je wel nodig hebt, ook.
Jeffrey StoffelsDirecteur en adviseur
Een rekenvoorbeeld van een gemiddeld restaurant met veertig plaatsen. De bedragen zijn een indicatie; jouw zaak kan flink afwijken.
Daar komen nog de doorlopende kosten bij als je dicht moet: huur, lonen, leasecontracten en je eigen inkomen. Bij een zaak als deze al snel € 20.000 tot € 30.000 per maand.
De klassieker. Je dacht dat het wel goed zat, of je wilde de premie besparen. Bij brand of inbraak betaal je alles zelf. Bij een claim van een gast ook. Met een eenmanszaak of VOF kan dat je huis kosten, want je bent met je privévermogen aansprakelijk.
Je bent wel verzekerd, maar je voldoet niet aan de preventie-eisen. Geen Scope 10-keuring van je elektra, afzuiging al jaren niet gereinigd, geen goedgekeurde vetblusser, of geen alarm terwijl dat verplicht was. Dan kan de verzekeraar je claim weigeren of flink korten.
Je hebt ooit € 40.000 verzekerd, maar inmiddels staat er voor € 90.000 in je zaak. Dan krijg je bij schade maar een deel vergoed, ook bij een kleine schade. Dat heet de evenredigheidsregel, en de meeste ondernemers kennen hem pas als het te laat is.
Deze voorbeelden zijn fictief en vereenvoudigd, maar gebaseerd op situaties die we in de horeca tegenkomen.
Wat er gebeurde: inbrekers sloegen 's nachts de achterdeur in en namen de kassa, het geluidssysteem, laptops en een deel van de wijnvoorraad mee. Ook de bar raakte beschadigd. Schade: € 30.000.
Het probleem: de inventaris was vijf jaar geleden verzekerd voor € 40.000. Na twee verbouwingen en nieuwe apparatuur was alles samen € 90.000 waard.
Uitkering: € 30.000 × 40.000 / 90.000 = € 13.333. De ondernemer betaalde ruim € 16.000 zelf.
Wat er gebeurde: op een drukke zaterdag vatte de vetaanslag in het afzuigkanaal vlam. De brand sloeg over naar het plafond. De keuken brandde volledig uit.
Het probleem: het afzuigkanaal was al jaren niet professioneel gereinigd en de elektrische installatie was nooit gekeurd. Precies twee eisen uit de polis.
De verzekeraar onderzocht de oorzaak en keerde niet volledig uit. Een keuring en een jaarlijkse reiniging hadden een paar honderd euro gekost.
Wat er gebeurde: door een lekkage bij de bovenburen stond de lunchroom blank. Vloer, keuken en elektra moesten vervangen worden.
Het probleem: de inventaris was goed verzekerd, maar er was geen bedrijfsschadeverzekering. Vier maanden geen omzet, terwijl huur en lonen doorliepen.
Doorlopende kosten zonder dekking: ruim € 60.000. Met bedrijfsschade was de brutowinst doorbetaald.
Wat er gebeurde: een gast gleed uit op een natte trap naar de toiletten en brak zijn heup. Hij kon maanden niet werken.
Het probleem: de eigenaar had geen AVB, omdat "er toch nooit wat gebeurt". Medische kosten, inkomensderving en smartengeld werden op hem verhaald.
Claim: ruim € 45.000, privé te betalen omdat het een eenmanszaak was.
Wat er gebeurde: na een festival bleef de verkoopwagen een nacht op een parkeerterrein staan. De volgende ochtend was hij weg, met inrichting en al.
Het probleem: de verplichte goedgekeurde wielklem lag in de bus in plaats van om het wiel.
De verzekeraar kan de dekking weigeren als niet aan de beveiligingseis is voldaan. Een investering van tienduizenden euro's stond op het spel.
Wat er gebeurde: een restaurant in Rotterdam krijgt een brand in de keuken en moet ruim twee maanden dicht.
Waarom het goed afliep: inventaris op het juiste bedrag, bedrijfsschade voor 52 weken, Scope 10-keuring en afzuiging op orde.
Nieuwe keuken vergoed, brutowinst doorbetaald, personeel kon blijven. Na tien weken weer open.
Vul in voor hoeveel je inventaris verzekerd is, wat alles in je zaak nu echt waard is, en hoe groot een schade zou zijn. Dan zie je wat je zou krijgen.
Dit is een vereenvoudigde berekening van de evenredigheidsregel. Sommige polissen hebben een marge of een clausule die onderverzekering beperkt. Je adviseur kijkt naar jouw voorwaarden.
Kijk voor welk bedrag je inventaris verzekerd is en wanneer dat voor het laatst is aangepast. Of upload hem bij onze gratis scan.
Keuken, koeling, tap, kassa, meubilair, verbouwing en voorraad. Tegen nieuwwaarde, niet tegen wat je er ooit voor betaalde.
Wanneer was de laatste Scope 10-keuring? Is je afzuiging dit jaar gereinigd? Is je vetblusser gekeurd? Sluit je het pakket via ons af, dan betalen wij de Scope 10.